ΑΓΓEΛΙΚΗ ΜΟΡΦΗ :

αγγελική σου μορφή, αστέρι που πέφτει στη γη, δάκρυ που ταράζει την άβυσσο της ψυχής, πυξίδα που δείχνει το δρόμο της καρδιάς, σε δρόμο που αγκάθια υπάρχουν πολλά. Ουράνιο τόξο της βροχής μου εσύ, σε κόσμους μαγικούς με έχει ταξιδέψει, τα πάντα είσαι εσύ μικρέ μου ληστή, εσύ που την καρδιά μου έχεις κλέψει. Λουλούδι στην έρημο, του πάθους φωτιά, έρωτα μου εσύ, μου έχεις κάψει τα φτερά. Μεγάλε εραστή μου, ψυχρέ εκτελεστή μου, μείνε εδώ, μη φεύγεις μακριά. Προδοσία μεγάλη το δικό σου φιλί, γιατί είναι η καρδιά σου ψυχρή και σκληρή. οι πύλες της κόλασης η δική σου καρδιά, τα μάτια σου κρύβουν... μικρά μυστικά. E.B

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Δυο μάτια πιο μεγάλα από τη Θάλασσα . ΕΣΥ ! Ουρανός , καλοκαίρι . Και η καρδιά σου με μίσχο την αγάπη μου . Ράγισε η μάσκα του Αυγούστου , γεννηθήκαμε . Η νύχτα στάθηκε καλή μητέρα . Πλησίασες . εγώ και συ . Ο Ουρανός έσκυψε . με φιλησες ένα αστέρι κρυφοκοιταζε.... Πάμε μέσα είπες, το πρωί . Τα χείλη μου είχαν τη γεύση , μιας νύχτας καλοκαιριού μαζί σου . Χαμογέλαγες . Κατάλαβα... Το μεσημέρι έφυγες . Η θάλασσα μίκραινε , όλο μίκραινε.. ώσπου έγινε δυο μάτια που χάθηκαν.. Τα άλλα όλα στη θέση τους . το καλοκαίρι το μπαλκόνι ο ουρανός .

ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΝΥΧΤΑ :

Ηταν μια παραξενη νυχτα ... Μια νυχτα ολο ομορφιες κι αρωματα... Ο ουρανος ειχε ντυθει μ'ολα του τ'αστερια που ειχε κρυμμενα στα σεντουκια και ελαμπε γεματος χαρα... Μα ενα αστερακι τρεμοφεγγε λυπημενο πλαι στο φεγγαρι... Κοιταζε με τις ωρες την απεραντη θαλασσα που γιαλυζε και αλλαζε χρωματα καθως το ελαφρυ αερακι ττης χαιδευε τα ομορφα μαλλια και ψυθιριζε.... Θελω να παω κοντα της ! Θελω να την δω απο κοντα ! Θελω να την αγγιξω ! ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ! ΚΑΛΗΜΕΡΑ ♥

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ

ΣΑΝ ΤΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ) Κυριάρχησες έξαφνα στη σκέψη μου. Τα μάτια σου, δυο φωτεινοί κύκλοι, γυροφέρνουν στη μνήμη μου Το πρόσωπο σου, διαπερνά από άκρη σε άκρη, τα όνειρα μου. Κάθε που ακούω να μιλούν γι αγάπη σε σκέφτομαι. Εσένα, που ακόμα το χέρι μου δεν έχει αγγίξει τρυφερά τα μαλλιά σου. Εσένα, που ακόμα η σκέψη μου δεν έχει αγγίξει ερωτικά το κορμί σου. Σπρωγμένοι από χίλιες δυνάμεις, αιωρούμαστε πάνω από την άβυσσο.
II.

ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Όπως ο ήλιος...
Όπως ο ήλιος ανταμώνει το φεγγάρι έτσι η νύχτα συναντάει τη σιωπή κι έχουν το σώμα σου κι οι δύο μαξιλάρι, ουράνια σώματα που αφήνονται εκεί... Μέσα στα μάτια σου οι λέξεις λιγοστεύουν σπασμένα οράματα κι ελπίδες ξεχασμένες, πες μου οι νύχτες της βροχής αν σε μαγεύουν κι αν ονειρεύεσαι στιγμές παραμυθένιες... Ακροβατώντας στης καρδιάς τις αποστάσεις ψάχνω να βρω κάτι εσένα να ορίσω, είσαι φωτιά κι εγώ φοβάμαι μη με κάψεις και με μισώ που δεν τολμώ να σ' αγαπήσω...

ΖΩΓΡΑΦΟΣ.

Ο Ολλανδός ζωγράφος Βαν, Βίνσεντ Γκογκ ( 1853-1890 ) έζησε και εργάστηκε στη Νότια Γαλλία . Πέρασε μια ταραχώδη Ζωή .

Ο αδερφός του, Τεο, ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που πίστευε στη μεγαλοφυΐα του.

Ο ίδιος ο ζωγράφος δεν μπόρεσε , όσο ζούσε, να πουλήσει κανένα πίνακα του .

Μονό μετά τον θάνατο του αναγνωρίστηκε το ταλέντο του και οι πίνακες απέκτησαν ανεκτίμητη αξία .

Ο Βαν Γκογκ δεν κατάφερε να σταθεί σε καμιά δουλειά . Στην τέχνη στράφηκε γιατί θέλησε να εκφράσει τα έντονα θρησκευτικά του αισθήματα.

Όμως μονό το 1880 αποφάσισε να ασχοληθεί συστηματικά με τη ζωγραφική το 1886,και κατά τη διάρκειά ενός ταξιδιού του στο Παρίσι, ήρθε σε επαφή με τους εμπρεσιονιστες ζωγράφους, γεγονός που επηρέασε τη μετέπειτα δημιουργία του.

Δυο χρόνια μετά εγκαταστάθηκε στην Αρλ της Ν. Γαλλίας . Εκεί δημιούργησε τους περισσότερους πίνακες του .

Στα τελευταία χρόνια της Ζωής του υπέφερε από κατάθλιψη , που τον οδήγησαν τελικά στην αυτοκτονία , το 1890 .

ΑΠΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ : 'ΑΛΦΑ'

ΨΑΧΝΩ...

Ψάχνω δυο μάτια να κοιτάζουν..
'μονό έμενα...!!!
ψάχνω δυο χείλη να τρέμουν.....
'μόνο για μένα !
Ψάχνω μια καρδιά να χτυπά δυνατά !
Ψάχνω αγάπη !!
ζητάω πολλά ??
Ψάχνω έναν άνθρωπο...
να με νιώθει πραγματικά !
θέλω τα μάτια του...
να με κοιτούν τρυφερά...
τα χείλη του να με φιλούν απαλά..
ψάχνω αγάπη πραγματική !
ζητάω πολλά ??
Ε.Β